| Status | Voltooid |
| Lancering | 1995 |
| Ruimtevaartorganisatie | ESA |
| Type | Infrarood (2,5 – 240 μm) |
| Orbit | Elliptisch geocentrisch (1.000 – 70.000 km) |
| SRON-bijdrage aan | Short Wavelength Spectrometer (SWS) |
Het golflengtebereik van de SWS viel samen met de infraroodgolflengtes waarop koele objecten met temperaturen van 80-1500K het grootste deel van hun energie uitstralen. De spectrale resolutie van de SWS maakte het mogelijk om bijvoorbeeld de atmosfeer te onderzoeken van de gasplaneten in ons zonnestelsel en de samenstelling van de bodem van Mars en asteroïden. Bovendien leverde de SWS spectra van objecten buiten onze Melkweg. Astronomen hebben onder meer ontdekt dat sterrenstelsels die sterk schijnen in het infrarood recent te maken hebben gehad met een periode van intensieve stervorming. Omdat de SWS in staat was om waterstofmoleculen te detecteren in hun laagste energietoestand, leerden astronomen veel over hoe ruimtewolken afkoelen om uiteindelijk sterren te vormen.
De SWS was een van de vier instrumenten aan boord van ISO. Het instrument bestond uit twee bijna onafhankelijke roosterspectrometers, één voor korte infraroodgolven van 2,4 – 12 µm en één voor lange infraroodgolven van 11,4 – 44,5 µm, met een spectrale resolutie tussen 1000 en 2000. De detectoren zaten in een cryostaat die gekoeld werd tot vier graden boven het absolute nulpunt (4 Kelvin) met superfluïde helium.
Our experts
-
Lees meerPeter Roelfsema
Dr. Senior Scientist/Senior Project manager
