Bijna alle grote sterrenstelsels huisvesten een superzwaar zwart gat in hun centrum. De meeste verschuilen zich in het donker terwijl ze geruisloos gas, stof en sterren opslokken. Die materialen belanden in de accretieschijf rond het zwarte gat voor ze hun onomkeerbare duik in het ravijn nemen. Daarbij zenden ze een zwakke lichtflits uit die de locatie van het zwarte gat aan de hemel verraadt.

Lees meer

Hypothese

Een klein deel van de sterrenstelsels bezit een superzwaar zwart gat dat helder schijnt of zelfs materiaal uitstoot vanuit zijn noord- en zuidpool. Dit zijn zogeheten Active Galactic Nuclei (AGN). Sommige astronomen onderschrijven de hypothese dat een botsing met een ander sterrenstelsel een rol speelt in het aanwakkeren van een AGN. De turbulentie als gevolg van de botsing zou ervoor zorgen dat extra materiaal zich ophoopt in de accretieschijf, waar het wordt samengeperst en er wrijving ontstaat, zodat het letterlijk gloeiend heet wordt. In de meest extreme gevallen schijnt een AGN nog feller dan zijn complete sterrenstelsel.

Lees meer
Op deze tekening is op de achtergrond de donkere ruimte te zien met hier en daar verspreid wat sterren en nevels. Midden in het beeld zweeft een telescoop met een spiegel, zonnepanelen en een antenne, van waaruit een zichtbundel getekend is die richting de achtergrond kijkt. Rechtonder in beeld op de voorgrond zijn handen te zien van een robot, die een tabletscherm vasthoudt. Op dat tabletschermpje zijn spiraalvormige sterrenstelsels te zien. Een lichtbundeltje vanuit de telescoop naar de tablet symboliseert dat de kennis op het scherm uit de meetdata van de telescoop komen. De robothanden symboliseren dat een lerende computer aan het werk is om de sterrenstelsels te vinden.
Artist impression van de nieuwe AGN identificatiemethode met AI. Credit: Danielle Futselaar.

AI-tool

Vóór de lancering van Euclid was het lastig om deze hypothese te toetsen vanwege de geringe kwaliteit van de beschikbare data en de kleine samples. Euclid observeert binnen een week een gebied aan de hemel met een omvang waar Hubble drie decennia over heeft gedaan, en zelfs met afbeeldingen van hogere kwaliteit. Om deze rijke dataset te verzilveren, heeft het Euclid consortium, onder wie hoofdauteurs Berta Margalef-Bentabol en Lingyu Wang van SRON, een AI-tool ontwikkeld die AGN identificeert en hun output kwantificeert. ‘Met deze nieuwe aanpak kunnen we veel zwakkere AGN ontdekken die onopgemerkt blijven met andere identificatiemethodes,’ zegt Margalef-Bentabol.

Lees meer
Op een zwarte achtergrond is een liggende ovaal in blauwige kleuren te zien, die onze eigen Melkweg voorstelt, plus de ruimte daar omheen. Inzetplaatjes laten van een aantal plekken een uitvergroting zien, waarop je ziet dat twee sterrenstelsels, meestal spiraalvormig, met elkaar aan het samensmelten zijn.
Voorbeelden van samensmeltende sterrenstelsels aan de hemel (artist impression). Credit: Danielle Futselaar.

Hypothese bevestigd

In een gelijktijdige publicatie heeft het Euclid consortium, onder wie hoofdauteurs Antonio la Marca en Lingyu Wang van SRON, nu de hypothese bevestigd dat botsende sterrenstelsels een belangrijke rol spelen bij het aanwakkeren van AGN. Daartoe hebben ze de nieuwe AI-tool toegepast op een dataset van een miljoen sterrenstelsels; tientallen malen groter dan in eerdere onderzoeken. ‘We concluderen ook dat botsingen zeer waarschijnlijk het enige mechanisme zijn dat de helderste AGN kan voeden,’ zegt La Marca. ‘Ze zijn op zijn minst de belangrijkste trigger.’

Lees meer
Op deze tekening is op de achtergrond de donkere ruimte te zien met hier en daar verspreid wat sterren en nevels. Midden in het beeld zweeft een telescoop met een spiegel, zonnepanelen en een antenne, van waaruit een zichtbundel getekend is die richting de achtergrond kijkt. Rechtonder in beeld op de voorgrond zijn handen te zien van een robot, die een tabletscherm vasthoudt. Op dat tabletschermpje zijn spiraalvormige sterrenstelsels te zien. Een lichtbundeltje vanuit de telescoop naar de tablet symboliseert dat de kennis op het scherm uit de meetdata van de telescoop komen. De robothanden symboliseren dat een lerende computer aan het werk is om de sterrenstelsels te vinden.
Compilatie uit de Euclid database van echte afbeeldingen van botsende sterrenstelsels

Twee tot zes keer zoveel

Het team heeft hun miljoenensample van sterrenstelsels opgedeeld in twee groepen: samensmeltende en individuele. Ze zagen dat de eerste groep twee tot zelfs zes keer zoveel AGN bevat als de tweede groep. Voor de helderste AGN geldt: de overgrote meerderheid wordt gevonden in de groep met samensmeltende sterrenstelsels. Bij samensmeltingen die pas net aan de gang zijn en dus veel stof bevatten is een AGN alleen zichtbaar in het infrarood. In dat geval zien de onderzoekers zesmaal zoveel AGN vergeleken bij individuele sterrenstelsels. Bij samensmeltingen die bijna zijn voltooid is het stof gaan liggen en is een AGN ook zichtbaar in röntgenstraling. In dat geval ziet het team tweemaal zoveel AGN in vergelijking met losse sterrenstelsels.

Lees meer

Publicaties

Deze publicaties komen gelijktijdig uit als onderdeel van de Euclid Q1 paper splash

‘First Euclid statistical study of galaxy mergers and their connection to active galactic nuclei’, A. La Marca, L. Wang, et al., Astronomy & Astrophysics
Pre-print: https://arxiv.org/abs/2503.15317

‘First Euclid statistical study of the active galactic nuclei contribution fraction’, B. Margalef-Bentabol, L. Wang, et al., Astronomy & Astrophysics
Pre-print: https://arxiv.org/abs/2503.15318

Lees meer