ASTROPHYSICS | Space instruments & demonstrators

ASTROPHYSICS | Space instruments & demonstrators

ASTROPHYSICS | Space instruments & demonstrators

ASTROPHYSICS | Space instruments & demonstrators

Systems engineer Wouter Laauwen - nu nog onderweg naar Antarctica - vertelt in zijn eerste blog hoe en waarom hij werd gerecruteerd voor de STO2-missie. Over heterodyne technologie en een James Bond-mailtje.

Hoe begon het voor mij? Ergens vorig jaar kwam de vraag van Gao of ik mee kon helpen bij STO-2. Dit is een Amerikaans project onder leiding van Chris Walker van de University of Arizona waaraan SRON de 4.7 THz ontvanger bijdraagt. Het project was met een jaar versneld. Voor de technologie was dat geen probleem maar met name de documentatie dreigde onder te sneeuwen. Daar lag voor mij als Systems Engineer een schone taak. En dat ik goed op de hoogte was van heterodyne detectie technieken maakte dat ik ook nog nuttig in het lab was. Ik geloof wel dat ik in het eerste gesprek al gezegd heb dat ik sowieso graag mee wilde helpen maar dat als het ook maar enigszins mogelijk was ik mee wilde naar Antarctica waar de missie in een stratosferische ballonvlucht zijn hoogtepunt zou krijgen.

Documentatie bij dit soort kleine snelle projecten is lastig. Informatie was niet beschikbaar voor ons vanwege exportregels en ook omdat een groot deel van het instrument nog ontworpen moest worden. Interfaces waren nogal fluïde. Uiteindelijk is het bijna helemaal goed gekomen op een cross in de polarisatie na. Maar, zei Chris, hoe goed we ook opletten, dat overkomt ons in ieder project. En ook hier is het oplosbaar.

Ergens in het voorjaar werd duidelijk dat de levering van detectoren door JPL kritisch werd vanwege personele problemen daar. Wij hebben aangeboden hier een back-up voor te ontwikkelen omdat we nog HEB's uit de HIFI-ontwikkeling hadden liggen. In vier weken tijd hebben we een 4 pixel detector block ontwikkeld, lenzen gecoat voor de juiste frequenties en detectoren geselecteerd. Onze detectoren bleken nog zo goed dat we zonder verlies in waarneemtijd met vier in plaats van 8 pixels konden werken. Uiteindelijk is dit dan ook de baseline geworden.

Onze bijdrage aan de Stratospheric Teraherz Observatory is daarmee significant. Alle detectoren zijn van SRON en bestrijken de frequenties van NII, CII en OI op respectievelijk 1.4, 1.9 en 4.7 THz. Daarnaast leveren het hele OI kanaal bestaande uit een HEB-detector, een QCL LO en een bijbehorende frequentie locking keten. Dit alles inclusief de benodigde hardware en een koeler voor de QCL.

En dan op 15 april een James Bond mailtje van Gao, 3 zinnen: "I need you to be the 2nd person to be in the Antarctic? Are you willing? If yes, I need to check with Pieter - Gao". In mijn mail-archief zie ik dat ik eerst Gao bevestig en dan pas mijn vrouw informeer maar we hadden het dan ook al voor-besproken: Mocht de kans zich voordoen dan zou ik gaan.

Daarna begon de lange wacht. Het project ging moeizaam aan de andere kant van de plas. Zouden we de deadline gaan halen of zou de vlucht toch nog een jaar worden uitgesteld. Inmiddels moest de eerste informatie worden aangeleverd aan de PI waarna een cryptisch mailtje volgde van de United States Antartic Program (USAP) dat ik een antwoord apparaat moest inspreken met mijn geboortedatum die ik net gemaild had. Kennelijk ter bevestiging dat ik een echt mens was.

De volgende fase zijn twee dikke pakken papier vol met vol informatie in willekeurige volgorde. Het ene pak bevat info over en gegevens voor de reis en de andere gaat over de medische keuring. Uiteindelijk volgt in augustus na een succesvolle hang-test in Palestine, Texas toch de definitieve go ahead dus dan kunnen we los. De medische keuring volgt, de USAP weet nu alles wat er in mijn bloed te vinden is. De keuringsarts dacht er het zijne van. In zijn woorden: mensen komen binnen, ik geef ze een hand en dan weet ik wel of ze wel of niet geschikt zijn, de rest is eigenlijk onzin. Op de lijst wordt ook een overzichtsfoto van mijn gebit gevraagd, naast uiteraard een evaluatie op mogelijke problemen. De foto is nodig voor eventuele identificatie .... . Na faxen van alle informatie, een tweede fax met vertalingen en aanvullingen en een tb-verklaring volgt de mededeling: you are PQ'ed (Physically Qualified). Darren heeft inmiddels ook het verlossende woord binnen. De reis-data die volgens de oorspronkelijke opgave indicatief waren blijken toch ineens definitief. Darren heeft zijn Iceflight op 2 november en ik mag helaas pas op 9 november. Voordeel is wel dat ik nu ineens nog een paar dagen vrij heb in Nieuw Zeeland.

Om mijn familie te laten delen in de opwinding van de reis hebben we besloten om de eerste etappe naar Los Angeles met zijn allen te doen en daar twee weken een rondrit te maken. Daarna vliegen vrouw en kinderen terug naar huis en ik door naar Antarctica. Dit en de herfstvakantie bepaalde mede mijn reisdata.

Tja, en wat neem je dan mee. Dit jaar moeten reizigers naar McMurdo zelf hun onderkleding aanschaffen. Ik ben dus nu de trotse bezitter van drie paar lang wollen ondergoed in verschillende diktes, alsmede mooie wollen sokken, ook in meerdere diktes. Twee gletsjer zonnebrillen, categorie 4 met dank aan het gat in de ozonlaag. Een reserve leesbril (je wordt ouder papa, geef het maar toe). En hoeveel zeep, tandpasta asparientjes etc verbruik je in 5-6 weken? Uiteindelijk weegt mijn koffer een mooie 26 kilo. Hopelijk werkt de wasmachine een beetje op McMurdo.

Ik zal verslag doen van de campagne via SRON twitter/facebook en een blog op missie pagina van STO-2 op www.sron.nl\sto2. Wordt vervolgd.

Pin It


SCROLL TO TOP